Deli gibi yagmur yagsa, ama hava çok soguk olmasa. Ne soguk ne de sicak. Tam kararinda.

Atsam üstümdekileri, deliler gibi kossam, ileride gördügüm ve hiç ulasamayacagim gökkusagina.

Uzaktaki melekler sarki söylese, gözlerimi kapasam alnimdan asagi süzülen su tanesini hissederken.

Terlemis bedenimle, ruhum islanirken. Ayak seslerim kurumus gazellerin melodisiyle ruhumu oksasa.

Gözlerim bir yandan ileride ki gökkusagini ararken, bir yandan da sirtimda ki hafif üsüme van gogh'dan eserler sunsa bana. Üçler besler desem kosarken yanimda durusan banklara. Üçler besler desem çocukluk anilarimi bir yerlerinde barindiran o eskimis bankalara.

Yer mis gibi taze toprak koksa, gazel melodisini dinlerken. Sirtimda hafif ürperme hissettigimde çocuklugumun masalina dönsem, uyusam turuncu renkli portakalin kabugu kokan sobanin önünde.

...ve hiç uyanmasam o turuncu renkli rüyalardan...

05.02.2007

BI - Kayseri